قلب گل

سلام.به نظرم یه قهرِ خوب و ایدهآل قهریه که آدم توش جزئیات یا حداقل موضوع اصلی قهر رو یادش باشه.(به قول محترم خانوم تو سریال وضعیت سفید: بی رو درواسی بی رودرواسی،)اگر آدما یادشون نباشه چرا قهر کردن ولی همچنان به قهر و ناز کردن ادامه بدن، واقعا که دیوونهان.فکرشو بکنین: دو تا آدم، بدون اینکه خودشون هم بدونن چرا، مدتهاست وقتی هم رو میبینن از هم دوری میکنن، جواب سلام هم رو نمیدن، به هم نگاه نمیکنن و ... .خوب یکی بزرگی کنه دیگه. (حتی اگر ادای آدم بزرگا رو هم در بیاره قبوله.)یه بار شما اول سلام بدین. اگر جواب نداد یه کار محبت آمیز کنین، مثلا یه شکلات بهش تعارف کنین. اگر باز هم جواب نداد... دوباره تکرارش کنین. یا حداقل غر بزنین: لوس نشو بیا آشتی.(مثلا.)ولی بالاخره یه جایی جواب میده.یعنی سعی کنین جواب بده.بچهها قهر اصلا خوب نیست.حداقل تا وقتی دلیلش اونقدر بزرگ نباشه که نشه از یاد برد و بخشید... .قبوله؟ [ سه شنبه یکم شهریور ۱۴۰۱ ] [ ] [ ... ][ ] قلب گل...